sie 06 2016

Porady eksperta


Uznanie długu – czynność dłużnika dokonana wobec wierzyciela, z której wynika chęć zapłaty długu lub przynajmniej przyznanie istnienia obowiązku spełnienia świadczenia. Uznanie długu przed upływem terminu przedawnienia  prowadzi do jego przerwania. Uznanie roszczenia przedawnionego jest  prawnie bezskuteczne, albowiem dla zniesienia skutków przedawnienia  niezbędne jest wyraźne zrzeczenie się przez dłużnika prawa skorzystania z  tego zarzutu. Uznanie długu ma istotne znaczenie dowodowe w sferze  procesu cywilnego, albowiem wierzyciel przedstawiający dowód uznania  długu przez dłużnika nie musi wykazywać w inny sposób istnienia swej  wierzytelności. Dłużnika obciąża wówczas powinność wykazania, że uznana wierzytelność w rzeczywistości nie istnieje.

W nauce prawa wyróżnia się:

uznanie właściwe, które jest umową zawartą pomiędzy wierzycielem a   dłużnikiem, w której strony ustalają, że istnieje pomiędzy nimi dług o   określonej wysokości i terminie płatności, oraz uznanie niewłaściwe będące każdym innym zachowanien dłużnika, z   którego wynika świadomość istnienia długu oraz obowiązku jego zapłaty.   Należą tu wszelkiego rodzaju prośby o prolongatę zadłużenia, rozłożenie na raty, umorzenie części długu.

Uznanie długu nie jest objęte wymogiem formy szczególnej, może być dokonane ustnie, np. podczas rozmowy telefonicznej.

 

ZAPRASZAM DO KONTAKTU -

tel. 503 470 580
email. biuro@udzialy.zgora.pl